பாறையை மோதிய இளங்காற்று

ஸ்ரீதர் : சில குறிப்புகள்

ஸ்ரீதர் என்றதும் ஒரு நீரோடை இன்னமும் என் மனதுள் சல சலத்து ஓடிக் கொண்டுதானிருக்கின்றது. மங்கிய நிலவில் காஷ்மீரத்து ஏரியின் படகொன்றிலிருந்து 'நிலவும் மலரும் பாடுது' எனக் காதல் வண்டுகள் இரண்டு ரீங்காரமிடுகின்றன. குயிலின் கூட்டுக்கு குடிவந்த காகத்தின் இறுமாப்புடன் 'தேடினேன் வந்தது' என்றொரு பெண்குரல் துள்ளிக்குதிக்கின்றது. சிதிலமடைந்த மானிகையின் சுவர்களிலே வெளவால்களைப் போல நிராசையின் கனவுகள் தாங்கிய நெஞ்சம் மறப்பதில்லை என்ற வரிகள் பட்டு மோதி அலைகின்றன. சிட்டிபாபவின் வீணையின் தந்திகளில் தத்தித் தத்தி நடக்கின்ற ஒரு குயில் கேட்கின்றது 'சொன்னது நீதானா?'. இறுதிக்கணத்தின் ஒளி நடனத்துடன் ஒரு மெழுகு வர்த்தி உருகுகின்றது 'உன்னிடத்தில் என்னைக் கொடுத்தேன்' என.

ஸ்ரீதர் தன் பெயருக்கு முன்னால் ஏதும் பட்டங்கள் சூடிக் கொண்டதாக ஞாபகமில்லை. கல்யாணப் பரிசு படம் வெளியாகி வெற்றி பெற்றவுடன் வழங்கப்பட்ட 'கலைஞர் திலகம்' பட்டத்தைக்கூட அவர் ஒரு குல்லா போல் மாட்டிக் கொண்டவரல்ல.

ஸ்ரீதரைத் தமிழ்த் திரையுலகின் சாதனையாளர்களில் ஒருவர் எனவும் அவருடைய கல்யாணப் பரிசை ஒரு திருப்புமுனைப் படமாகவும் பலர் குறிப்பிடுகின்றனர். இலக்கணத் தமிழைக் கொண்ட புராணப் பட யுகத்திலிருந்து தமிழ் சினிமாவை வேறொரு திசைக்கு நகர்த்தியவர் ஸ்ரீதர்தான் எனக் கூறுவதுமுன்டு. ஆனால் இன்றைய பார்வையில் பராசக்திக்கு இருந்த சமூக கரிசனை கல்யாணப்பரிசுக்கு இருந்ததாகச் சொல்ல முடியாது. பராசக்தி தர்மாவேசத்தின் வெளிப்பாடாகவும் அதுவரை நிலவிய தார்மீக மதிப்பீடுகளை சவக்கிடங்கில் தள்ளியதாகவும் அமைந்தது. ஆனால் கல்யாணப் பரிசோ சற்று நெகிழ்வான இடங்களில் நீரூற்று மேற்கிளம்பும் இள மனங்களின் கனவு பூமி. இன்றைய தினம் கல்யாணப்பரிசை புதுமையான ஒரு படைப்பாகக் கொள்ள யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். விக்கல்களுக்கும், கேவல்களுக்கும் மிகை தியாகங்களுக்கும் இன்று வரவேற்புக் கிடைப்பதில்லை. தனது குழந்தையை முன்னாள் காதலிக்கு கல்யாணப்பரிசாக வழங்கி விட்டு நடையைக் கட்டுவது இன்றைய ரசிகனுக்கு பெரும் புதுமையாகத் தென்படப் போவதில்லை. மனைவியையே மாற்றானுக்கு பரிசாக வழங்கிவிட்டு ஸ்லோமோஷனில் நடந்து செல்லும் பரந்த மனம் கொண்ட கதாநாயகர்கள் தமிழ்த் திரைக்கு இன்று வந்து விட்டார்கள். ஸ்ரீதரையும், ஸ்ரீதருடைய படங்களையும் இன்றைக்கு யோசிக்கும் போது தென்படும் பொதுமையான முக்கிய அம்சம் இளமனங்களின் உணர்ச்சிப் போராட்டமும், அவற்றுக்கிடையேயான ஊசலாட்டமும்.

அவருடைய ஆரம்ப காலப் படங்கள் இன்றைக்கும் கிழடு தட்டாதவை. அவருடைய சமகாலத்தில் வெளியான பானா, பாவன்னா வரிசைப் படங்களின் சந்தை இரைச்சல் ஸ்ரீதரின் படங்களில் சற்று மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இளமையின் சாலையில் அவர் கைவீசி நடந்தவர். இன்னொரு வகையில் அவர் ஒரு Trioligist. முக்கோணக் காதல் ரசத்தை சாறு பிழிந்து தந்து கொண்டிருந்தவர். கல்யாணப்பரிசு, நெஞ்சி;ல் ஓர் ஆலயம் தந்த வெற்றிகளால் தன்னைப்பற்றிய விம்பமொன்றை வடிவமைத்துக் கொண்ட அவர் அதைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் முயற்சியிலேயே பின்னாட்களில் ஈடுபட்டார். வெண்ணிற ஆடை, நெஞ்சிருக்கும்வரை , அவளுக்கென்று ஒரு மனம், இளமை ஊஞ்சலாடுகின்றது, ஒரு ஓடை நதியாகிறது போன்றவை இத்தகைய முயற்சிகள்.

பள்ளிக்கு நான் மட்டம் போட்டு விட்டு அலைந்து திரிந்த ஒரு காலத்தில் மட்டக்களப்பு பஸ்நிலையத்துப் பெட்டிக் கடைகளில் பால்கன், பொன்மலர் போன்ற கொமிக்ஸ்களுடன் சித்ராலயா என்ற பத்திரிகையும் தொங்;கிக் கொண்டிருக்கும். அந்நாளில் வெளிவந்த பேசும் படம், பொம்மை போன்ற சினிமாபத்திரிகையல்ல சித்ராலயா. மேற்கத்திய சினிமா செய்திகளுக்கு அது முக்கியமளித்ததாக ஞாபகம். ஸ்ரீதருடைய ரசனையின் அடையாளமாகவும், நாட்டத்தின் இலக்காகவும் அதைக் கொள்ளலாம். அவர் ஹொலிவூட் படங்களின் நேசராக இருந்திருக்க வேண்டும். உச்சி வெயிலில் மெரீனாக் கடற்கரையில் முத்துராமன் கழுத்துப் பட்டியணிந்து 'நெஞ்சத்தை அள்ளிக் கொஞ்சம் தா... தா...' எனப் பாடுவதற்கு வேறு எந்த விசேஷ காரணங்களும் இருந்திருக்காது. அந்நாட்களில் அவர் ஆர்வத்துடன் சந்தித்த ஒரு ஹொலிவூட் இயக்குனர் டேவிட் லீன். பாலுமகேந்திராவுக்குப் பிரமிப்பை ஏற்படுத்திய அதே இயக்குனர்.

ஸ்ரீதர் கதை வசன கர்த்தாவாகவே தமிழ்த் திரையுலகிற்கு அறிமுகமானவர். 1954ல் எதிர்பாராதது படத்தில் தொடங்கி அமரதீபம், மாதர்குல மாணிக்கம், யார் பையன், உத்தம புத்திரன் போன்ற பல படங்களுக்கு அவர் வசனங்கள் எழுதியுள்ளார். அடிப்படையில் வசனகர்த்தாவான ஸ்ரீதர் திரைப்;படமொன்றின் முக்கிய லட்சணமான 'காட்சி நிலையை' முதன்மைப்படுத்தியவரல்ல. காட்சி என்பது அவரைப் பொறுத்தவரையில் விதவிதமான கமராக் கோணங்கள், இயற்கை எழில் என்பவற்றுடன் பின்தங்கி விடுகின்றது. வசனங்களே அவருடைய படங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தி நகர்த்திச் செல்லுகின்றன. நாடக பாணியிலிருந்து முற்றிலும் விடுபடாத, ஆனால் முற்றாக அதில் அமிழ்ந்தும் போகாத ஒரு இடைநிலைப் பாணியை அவர் கையாண்டார். ஒளிப்பதிவாளர் வின்சென்டின் பங்கும் இதில் முக்கியமானது. தமிழ்த் திரைப்பட நாயக, நாயகிகளுக்கு நிகராக ஸ்ரீதர் என்ற பெயர் ரசிகர்களைத் தன்பக்கம் ஈர்த்த ஆண்டுகளாக 1959 - 1967களைச் சொல்லலாம் இந்தக் காலப்பகுதியில் வெளியான கல்யாணப் பரிசு, மீண்ட சொர்க்கம், விடிவெள்ளி, தேன் நிலவு, நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்;, சுமைதாங்கி, போலிஸ்காரன் மகள், நெஞ்சம் மறப்பதில்லை, கலைக்கோயில், காதலிக்க நேரமில்லை, வெண்ணிற ஆடை, ஊட்டிவரை உறவு, கொடி மலர், நெஞ்சிருக்கும் வரை போன்ற படங்களின் உள்ளடக்கங்கள் பல்வகையானவையாக இருப்பினும் இள மனங்களின் ஊசலாட்டம் முக்கோணக் காதல் போன்ற அம்சங்களே இப்படங்களுக்கும் அடிநாதம். ஸ்ரீதர் இயக்கிய உல்லாசமான படங்களாக தேன்நிலவு, காதலிக்க நேரமில்லை, ஊட்டிவரை உறவு ஆகியவற்றைச் சொல்லலாம். ஸ்ரீதரின் படங்களிலேயே என்னை மிகவும் கவர்ந்தது காதலிக்க நேரமில்லை. தமிழின் நகைச்சுவைத் திரைப் படங்களைப் பட்டியலிடும்போது அது சிகரமாகவும், தமிழின் முக்கிய பொழுதுபோக்குப் படங்களைக் குறிப்பிடும் போது முன்வரிசையிலும் இன்றுவரை உள்ளது. பிரிவின் துயரத்தையும், ஜென்மங்களை வென்று நிலைப்பது காதல் என்ற ஐதீகத்தையும் உருக்கமாக வெளிப்படுத்திய படம் நெஞ்சம் மறப்பதில்லை. மதுமதியின் சாயலில் அமைந்த இந்தப் படம் ஸ்ரீதரின் கையாளுகையால் மூலத்தையும் சில இடங்களில் மிஞ்சி பட்டை தீட்டப்பட்டுள்ளது. ஜெயலலிதா தன் வாழ்நாளில் நடிப்பதற்கு சற்று முயற்சியெடுத்த மூன்று படங்களில் ஒன்றாக வெண்ணிற ஆடையைக் குறிப்பிடலாம்.

 

'ராஜ பார்வையை' எடுத்து நஷ்டப்பட்ட கதையைச் சொல்லாத கமலஹாசனின் பேட்டியையோ, கலைக்கோயிலை ஆதரிக்காத தமிழ் ரசிகர்கள் பற்றிச் சாடாத ஸ்ரீதரின் பேட்டியையோ சந்திப்பது அபூர்வம். கலைக் கோயில் (1964ல்) வெளிவந்த காலத்தில் பெரும்பான்மை தமிழ் ரசிகர்களின் கொட்டாவிகளையும் முகச் சுளிப்புக்களையும் மிக எளிதாகச் சம்பாதித்திருக்கும். போல்முனி நடித்த யு ளுழுNபு வுழு சுநுஆநுஆடீநுசுஇன் பாதிப்பில் எடுக்கப்பட்ட படம் இது. ஆங்கிலப் படத்தின் பியானோ ஸ்ரீதரின் கலைக்கோயிலில் வீணையாகிவிட்டது. மேடையில் பாடிக்கொண்டோ அல்லது ஆடிக்கொண்டே சாவை அரவணைக்கும் மிகைஉணர்ச்சிப் படக்காட்சிகளுக்கு ஸ்ரீதரும் விலக்களிக்கவில்லை.

ஸ்ரீதர் பிரமாண்டத்தின் திசைநோக்கி நகர்ந்தமைக்கான அடையாளம் 1969ல் வெளிவந்த சிவந்த மண். எளிமையின் அழகை விட்டு அகலத் தொடங்கிய ஸ்ரீதர் GUNS OF NAVARONE பாணியில் எடுத்த இந்தப் படத்தின் அனேகமான பாடற்காட்சிகள் ஐரோப்பிய நாடுகளில் படமாக்கப்பட்டவை. ஸ்ரீதர் தமிழ்த் திரையுலகில் தொடங்கி வைத்த இந்த 'நாகரீகம்' இன்றும் வழக்கொழியவில்லை. ஏதோ ஒரு தேசத்தின் தெருக்களில் நமது நாயக நாயகிகள் கட்டாக் காலிகள் போல இன்றைக்கும் மேய்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

75க்குப் பின்னர் வெளியான ஸ்ரீதருடைய திரைப்படங்கள் அவருக்கு அவ்வளவாகப் பெருமை சேர்க்கவில்லை. எம்.ஜி - ஆர் - சிவாஜி - இளமை - புதுமை என்ற அலைதலினூடாக அவருடைய பயணம் இலக்கற்றதொன்றாக மாறியிருந்தது. 59 லிருந்து 65 வரை அவர் உருவாக்கி வைத்திருந்த பெருமிதங்களை இழக்கும் வகையில் பின்னாட்களில் அவருடைய படங்கள் வரத்தொடங்கின. வைரநெஞ்சம். ஓ மஞ்சு, மீனவநண்பன், உரிமைக்குரல், சௌந்தர்யமே வருக வருக, மோகனப் புன்னகை, துடிக்கும் கரங்கள், தென்றலே என்னைத் தொடு, நானும் ஒரு தொழிலாளி, உன்னைத் தேடி வருவேன், இனிய உறவு பூத்தது, தந்துவிட்டேன் என்னை, ஆலய தீபம்...... இப்படிப் பல அரை அவியல்கள்.


'அலை கடலில் சிறு தோணி. கலை உலகில் எங்கள் புதிய பாணி' என்பதே ஸ்ரீதரின் நிறுவனமான சித்ராலயா கொண்டிருந்த அடையாள வாசகம். வியாபார அகோர அலைகளுக்கு மத்தியில் ஸ்ரீதரின் காவிய அணுகுமுறையும், அவருடைய தோணியும் பின்னாட்களில் நொறுங்குண்டு போனமை ஒரு துயரமான கதைதான்.

லயிப்புக்குரிய ஸ்ரீதரின் திரைப்படப் பாடல்கள் இவை. உன்னைக்கண்டு நான் ஆட, துள்ளாத மனமும் துள்ளும்(கல்யாணப் பரிசு), துயிலாத பெண்ணொன்று கண்டேன், கலையே என் வாழ்க்கையில் (மீண்ட சொர்க்கம்), இடை கையிரண்டில் ஆடும், பண்ணோடு பிறந்தது தாளம், நான் வாழ்ந்ததும் உன்னாலே (விடிவெள்ளி), நிலவும் மலரும் பாடுது, காலையும் நீயே மாலையும் நீயே, ஊரெங்கும் தேடினேன்(தேன்நிலவு), சொன்னது நீதானா? (நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்), இந்த மண்றத்தில் ஓடி (போலிஸ்காரன் மகள்), தங்கரதம் வந்தது(கலைக்கோயில்), அனுபவம் புதுமை, (காதலிக்க நேரமில்லை) என்ன என்ன வார்த்தைகளோ (வெண்ணிற ஆடை), மௌனமே பார்வையால் (கொடிமலர்), தேடினேன் வந்தது, பூமாலையில் (ஊட்டிவரை உறவு), எங்கே நீயோ நானும் அங்கே (நெஞ்சிருக்கும் வரை), உன்னிடத்தில் என்னைக்கொடுத்தேன் (அவளுக்கென்று ஒரு மனம்), நானேநானா (அழகே உன்னை ஆராதிக்கின்றேன்), ரோஜாவைத் தாலாட்டும் (நினைவெல்லாம் நித்யா), தலையைக் குனியும் (ஒரு ஓடை நதியாகிறது), தென்றல் வந்து முத்தமிடும், தென்றலே நீ வர (தென்றலே என்னைத் தொடு).

இந்தத் திரையிசைப் பாடல்கள் சம்பந்தப்பட்ட பாடலாசிரியர்களையும், பாடகர்களையும், இசையமைப்பாளர்களையும் மட்டுமல்ல, ஸ்ரீதரையும் ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டேயிருக்கும்.

(19.11.2008)
காலச்சுவடு
தினகரன் வாரமஞ்சரி


பதிவேற்றம் - ஜூலை 2010
© பதிப்புரிமை உமா வரதராஜன் - 2010
Designed By : HLJ Solutions